Dagboek van een vrijgezel

dating ex-gf's

2005-06-17T02:04:00.000+02:00

Daten is in principe iets waarbij je meeste geïntroduceerd word in iemand anders' al dan niet fascinerende wereld. Ik ben echter zo ongeloofelijk wantrouwig en energieloos als het aankomt om ook maar 1% geïnteresseerd te zijn in vrouwen hun leven, dat ik me meestal wend tot het daten van ex-lieven. Heel makkelijk uiteraard, aangezien ik vroeger sociaal was, heb ik ongeveer wel een half alfabet aan meisjesnamen om af te lopen voor een zogenaamde "re-date". (Of ze komen vanzelf half snotterend het verhaal doen dat hun huidige vriendje hen niet zo tof behandeld en ze terecht of onterecht 'slet' 'luie koe' of 'zatte fles' noemen.)

Het probleem met re-dates is dat je uiteraard weet waar de zwakke punten zitten. Je weet dat ze problemen hebben met hun knie, heup, drankverslaving, jaloers vriendje, jaloerse ex-vriendje, sexuele identieteit, jobzekerheid. En dat ditalles meestal ook nog overgoten wordt met een zoetsappig sausje van geldproblemen, overdrijving en vrouwelijke zin voor zelfmedelijden. Maar ok, voor een mooie dag door te komen zonder thuis van armoede GTA nog eens te moeten uitspelen, doen we nogal veel. Zelfs ons verlagen tot het opnieuw proberen van een aanknopingspunt te vinden bij iets dat al kompleet geen zin heeft.

Een re-date is pas echt leuk als je merkt dat de andere partij ook kompleet geen uitweg ziet, ook niet aan deftige dates geraakt of nog beter; te lui is.
Op die manier ben ik dus begonnen met proberen af te spreken met een meisje die we onder de naam 'one' zullen bekend maken. (Geen namen of schuilnamen hier, ik ken dat, voor je't weet staan ze aan je deur lelijke dingen te roepen of hebben ze het woord "rotzak" in de voorruit van je wagen gekrast met hun huissleutels.

"One" is iemand die me soms tegen het lijf loopt op een pary of concert, en dan opeens omslaat in een herleving van onze hoogdagen samen. Heel tof allemaal ter plekke, maar na een tijd begin je je af te vragen of je niet eens in nuchtere toestand, en zonder pottekijkers kan afspreken. Tot hier toe al 2 maal kortbij gekomen, maar mislukte het telkens opnieuw door toedoen van 'derden'. Maar er is hoop.

De andere échte date die ik regelmatig heb is eigenlijk niet voor deze site bestemd, aangezien dit meisje niks mis doet, iedereen correct handeld, en me al goed kent. Eerder een natuurlijke evolutie into something... hopelijk.
Maar ik hou dit dagboek op de hoogte moest er iets spannends gebeuren met een date of re-date :)

Almost 30 something

2005-06-09T23:57:00.000+02:00

Wat is dat toch met vrouwen in their late 20ies ? Het lijkt wel of ze allemaal onder het oorverdovende tikken van hun biologische klok, staan te springen naar een vaste relatie om in te kweken en hierdoor afzien van alle eisen en wensen die ze de laatste 10 jaar aan een man hebben gesteld.. het lijkt of hun hele wezen nog slechts op 1 ding gericht is en dat is voortplanting.. is deze man viriel en vruchtbaar ?

Dinsdag had ik voor de 3de keer een date met een late 20-something die me daags nadien begon te plagen met sms'jes alla "I REALLY like you, when do we meet again". Nu, dit kan natuurlijk 2 redenen hebben.. A) ze wil trouwen en kinderen met me krijgen. B) Ze wil van bil en is , indien mogelijk, nog hopelozer dan ik.

Wel beslist dat ik geen teachers meer date. Het is duidelijk dat ze gewoon zijn van te communiceren met 10-year olds en gewoon zijn dat mensen naar hen luisteren als ze praten ;-)

Tori Amos

2005-06-09T22:49:00.000+02:00

Ze had een ticket over voor Tori Amos en had wel zin in iets spannend vanavond. Of ik niet mee cocktails wou gaan drinken in Antwerpen. Nu als er 1 groot zwak is dat ik wel heb, dan is het een potje te gaan zuipen in Antwerpen. Rond 19u30 haar oppikken aan het station? Sure.. No problem.

Ik begon me pas zorgen te maken toen ze me via sms verwittigde van haar blijde intrede in antwerpen en er casual bij vermelde dat ik haar wel zou herkennen aan haar , volledige, lichtroze outfit.. ohow.. Danger jim robinson.. Danger. Haar looks waren sowiezo niet mijn stijl, maar dat wist ik al toen ik haar profiel had gelezen. 1,57 met 50 Kg. Gezien dat elke vrouw ongeveer 10 tot 15 kg liegt over haar gewicht had ik al snel opgemaakt dat ze een klein bolletje ging wezen maar goed, ik ging cocktails zuipen dus het kwam wel in orde. Voor de rest wist ik eigenlijk enkel dat ze 25 was en van Sint Niklaas afkomstig was. Oh well.. het risico was niet al te groot en alchohol verzacht de pijn.

Aangekomen aan het station verliep de ontmoeting vrij casual. Licht roze bleek eerder fell pink te zijn maar goed, uiteindelijk moet zij er in rondlopen en lijken op een afgewassen cow-girl (inclusief laarsjes), niet ik. Het begon echter pas goed toen ze, zosnel we op het terras gingen zitten, iets waar ik haar herhaaldelijk over vroeg of het niet te koud was, begon te klagen over de frisse wind. Naar binnen dan maar. Daar goed en wel geïnstalleerd ( ondertussen non-stop kwetterend ) nam ze de kaart, riep een ober, en begon onverstoord en met een mini-sorry, een nummer in te duwen. Haar moeder, zei ze. Om even te vertellen wanneer ze thuis kwam. "What the Fuck" Dacht ik. Maar goed, iedereen zijn ding. De kleine info duurde uiteindelijke 45 min... enkel onderbroken om de ober, die geduldig gedurende 5 min. naast ons had staan wachten en reeds verschillende vreemde blikken naar me had geworpen, af te wimpelen met "Ne Pasta pesto en ne mojito astublief".. ik wist ondertussen al lang waar zich de nooduitgangen bevonden en hoeveel knappe dames er de tent frequenteerden. Toen ze uiteindelijk klaar was met haar dag aan mama te vertellen begon ze vervolgens in een compleet onsamenhangend verhaal over whatever waar ik ergens na de eerste 22 seconden in afhaakte om uiteindelijk de bediening af te kraken voor hun traagheid. Ik kon het hen niet kwalijk nemen.. Als een roos-getinte cow-girl mij zolang had laten wachten voor een bestelling, ik had waarschijnlijk in haar drankje gezeken en in haar pasta pesto gerocheld. Verder had het kind duidelijk minder inhoud dan gedacht en een nieuwe avond met haar, zelfs met gratis ticket voor Tori Amos leek me eerder een marteling dan een date.. Little did i knew dat ze die marteling nog voor dezelfde avond in peto had.

Om 21u30 moest ze thuis zijn van mama dus of we ons konden haasten om haar trein te halen waarop ze vervolgens een dessert bestelde.. Een enorm slimme keuze als je haast hebt en net daarvoor de volledige staff van de tent waar je zit tegen je in het harnas hebt gejaagd. DUS.. Na een leuke wachtpauze, veel gezeik over hun traagheid ( wederom) en de rekening , kwam ze dus tot de conclusie dat ze haar trein had gemist.. Beleefd dat ik ben , *kuch*, opperde ik dus dat ik haar zou thuisbrengen. uiteindelijk is St. niklaas niet zover en rijd ik wel graag met de wagen dus.. Ah.. zeer lief van me, maar mama en papa, die haar van het station zouden komen halen, mochten wel niet zien dat ze met een vreemde meerreed.. Daarnaast had ze gezegd dat ze ging overwerken dus ze mochten er zeker niet achterkomen dat ze eigenlijk was gaan cocktails drinken met iemand ( to refresh the memory: haar leeftijd was wel effectief 25, het aantal cocktails was : 1) Maar toen kwam de marteling...

Bij het zien van m'n autoradio kirde ze vrolijk of ik er ook tori amos had opstaan.. Tuurlijk zei ik.. vervolgens begon ze met de fijngevoeligheid van de gemiddelde neushoord op de touchscreen te rammen tot haar favoriete liedjes van tori begonnen klinken.. en toen kwam het.. mevrouw was zangeres.. of dacht dat van zichzelf.. Meekweelend op de muziek probeerde ik moedeloos de muziek harder te zetten tot een punt dat ik dacht dat ze het niet meer kon overstemmen.. ijdele hoop zo bleek. Ze was dan misschien maar 1,57, haar stereo was full option dolby surround.. no doubt about it... dus terwijl ik m'n gas pedaal wat dieper duwde en me zelfs al aan het verzoenen was met een rijverbod om haar maar 3 minuten sneller uit mijn wagen te krijgen kweelde ze vrolijk mee, af en toe hammerend op het schermpje om een nieuwe song te kiezen... Bloody fucking marvelous..

In St. niklaas aangekomen kwamen de standaard beleefheden en de beloftes voor volgende dates, maar in mijn hoofd was ik al aan het inloggen op de proximus site om haar nummer te blokkeren.. Pink Fluffy dinosaur speelde op de achtergrond.. Ik betwijfel echter dat een t-rex op die leeftijd nog verantwoordelijkheid moest afleggen aan zijn ouders...

City Slickers

2005-06-04T03:27:00.000+02:00

Ik hou wel van de drukke rust die de stad s'nachts te bieden heeft. De mieren nest van overdag heeft plaats gemaakt voor een vreemde kalme sfeer. Ik zit in de meest trendy kunstenaars buurt een krant te lezen om 2u30. Volledig niet te passen in de omgeving, wachtend op een date met ontmoetingsangst. De pseudo-intellectuele arty-farties kijken raar vanuit hun ooghoeken omdat ik dit, whiskey cola slurpend , filter-sigaret rokend, zit te typen op een smartphone. En ik? Ik heb spijt dat ik mijn portable niet bij heb. Voor typgemak, en een klein beetje om hen helemaal te shockeren.

Het gevoel dat ik soms heb om een sell-out te zijn als "rocker-in-maatpak" valt volledig weg door de gesprekken rondom mij over kleinkunst en cultuur, de ware, enige, vorm van intellect. Het doet me allemaal denken aan het boek statusangst. De dingen die ze verafschuwen bij anderen passen ze hier zelf zonder schaamte toe op mijn drankje, het feit dat ik met een auto ben, mijn kleren en de bijpassende telefoon. De stad is zwijgzaam en stilletjes veranderd in een gat vol wind. Zichzelf voordoend als iets met inhoud maar eigenlijk net zo leeg als de zakken van de cafébezoekers hier.

Mijn date komt waarschijnlijk niet meer. Zichzelf wijs makend dat ze fout heeft afgesproken.

Fast Seduction 101: Art of Pick-up and Seduction

2005-04-20T09:36:00.000+02:00

Recently Single and no social dating Skills ?

Try this:

Fast Seduction 101: Art of Pick-up and Seduction